Ślęża to najwyższy szczyt Przedgórza Sudeckiego, zaliczany do Korony Gór Polskich i Korony Sudetów Polskich. Nie bez powodu jest zwana Śląskim Olimpem. W starożytności stanowiła centrum kultu, który przetrwał tu do ok. X wieku, czyli do początków chrystianizacji. O dawnym pogańskim charakterze góry świadczą wały i rzeźby kultowe, datowane na 700-400 rok p.n.e. Według jednych badaczy, są to pozostałości po kulturze łużyckiej, według innych - celtyckiej.
Niedźwiedź II: drugi kultowy niedźwiedź znajduje się na szczycie Ślęży - stanowi najbardziej rozpoznawalny element ślężańskiego krajobrazu. Na brzuchu niedźwiedzia znajduje się x, jednak prawdopodobnie symbol jest późniejszy niż sama rzeźba.
Mnich: ta rzeźba jest podobna raczej do gigantycznego kręgla o wysokości 2,6 m. Znajduje się u podnóża Ślęży, przy drodze z centrum Sobótki do Schroniska pod Wieżycą. Mnich trafił do Sobótki dopiero w 1950 roku - wcześniej służył jako słup milowy usytuowany między Wrocławiem a Świdnicą.
Grzyb: znajduje się w centrum Sobótki, przy kościele św. Anny. Prawdopodobnie jest to tylko cześć rzeźby - według jednej z wersji głowa w hełmie, według drugiej tułów, według trzeciej, najbardziej prawdopodobnej - nogi okryte długą szatą.
Oprócz szlaków turystycznych na Ślężę prowadzi też szlak archeologiczny, oznakowany symbolem niedźwiedzia.
Starożytne wały kultowe.
Panna z rybą i Niedźwiedź I.
Rozdroże szlaków na szczycie Ślęży.
Niedźwiedź II na szczycie Ślęży.
Przełęcz pod Wieżycą: droga powrotna żółtym szlakiem.
Wieża Bismarcka na Wieżycy.
U podnóża góry: ważna informacja dla turystów ;)
Mnich: przy drodze do Schroniska pod Wieżycą.
Grzyb przy kościele św. Anny w Sobótce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz